Παρότι ποτέ το τενεκεδάκι δεν είναι το ίδιο, υπάρχει πάντα κάποιος αντιπρόσωπος του είδους πάνω στο τραπέζι μου. Το perrier δεν είναι μόνιμος κάτοικος του σπιτιού, γι΄αυτό και τα υπόλοιπα αντικείμενα, απαλλαγμένα απ' τις αντιζηλίες το βλέπουν πάντα σα φίλο και του παρέχουν ιδιαίτερη φροντίδα, μέχρι κι αυτό να μπει στον κουβά της ανακύκλωσης και να αποχωρήσει απ' το σπίτι. Το perrier είναι αυτό που τα υπόλοιπα αντικείμενα κρυφά ονειρεύονται, μα δεν τολμουν να γίνουν. Φτάνει στο σπίτι χαρωπο και γεμάτο, αδειάζει τη βαλίτσα του, κάνει μια γρήγορη γνωριμία των αντικειμένων του σπιτιού, τους λέει τις συναρπαστικές ιστορίες του έξω κόσμου και μετά φεύγει άδειο αλλά πάντα χαρούμενο. Τα υπόλοιπα αντικείμενα ελπίζουν να ανακυκλωθεί, κι έτσι κάποια στιγμη να ξαναπεράσει απ' αυτό το σπίτι.
No comments:
Post a Comment